KÜL

Yelda Karataş

krematoryum

hangi mevsim unutulur

ölü çocukların parmak izleri

erirken Erzurum’da kar

İstanbul’da bahar

mezar taşının üstünde yaz

bu sormadan gelen ayaz

yok söyleyecek sözüm

kıştan kalma bir atkı

kırık gençliğimin çemberi

bir yaşımı daha aldım

kapıda akşam sefaları

anasının ardında kedi

gri toprakta izim  yok

taş üstüne taş

bir sürahi su

Yazar: Yelda Karataş